کلستيرامين

اشکال دارويي : ساشه 4 گرمي

 

دسته دارويي : ضد هيپرليپيدمي ، ضد خارش ، ضد اسهال ، ضد هيپراگزالوري ، پادزهر

 

مکانيسم اثر :

کلستيرامين به اسيدهاي صفراوي روده متصل شده ، موجب افزايش سنتز اسيدهاي مذکور از کلسترول مي شود . تخليه ذخاير کلسترول کبد باعث افزايش فعاليت رسپتور LDL کبدي که مسوول برداشت کلسترول LDL   از پلاسما است خواهد شد . همچنين کلستيرامين ممکن است توليد کلسترول نوع VLDL  را خصوصا در بيماران مبتلا به هيپرتري گلسيريدمي افزايش دهد . کلستيرامين يک رزين تبادلي است و مي تواند به داروهاي داراي بار منفي و غيره در روده متصل شده و به عنوان پادزهر در درمان برخي مسموميتها مورد استفاده قرار گيرد .

 

 

موارد مصرف :

  • در درمان بيماران مبتلا به هيپرکلسترولمي اوليه (هيپرليپيدمي تيپ IIa ) که ريسک بالاي بيماري عروق کرونر دارند انديکاسيون مصرف دارد . اين دارو کلسترول توتال و ليپوپروتئين هاي کم چگال پلاسما (LDL) را کاهش مي دهد . همچنين کلستيرامين به منظور کاهش خطرات بيماري هاي قلبي ناشي از آترواسکروز و انفارکتوس ميوکارد تجويز مي گردد .

  • براي رفع خارش ناشي از انسداد ناکامل مجاري صفراوي ( نظير سيروز صفراوي اوليه و ساير اشکال استاز صفراوي ) مورد مصرف دارد . اين دارو در بيماران دچار انسداد کامل مجاري صفراوي يا خارش ناشي از علل ديگر کاربرد ندارد .

  • براي درمان اسهال ناشي از افزايش اسيدهاي صفراوي در روده بزرگ به دنبال اعمال جراحي تجويز مي گردد ولي بايد دقت کرد چون خطر بروز استئاتوره را اندکي افزايش مي دهد .

  • در درمان هيپراگزالوري کاربرد دارد .

  • در درمان برخي مسموميت هاي دارويي از جمله مصرف بيش از حد گليکوزيدهاي ديپزيتال تجويز مي شود .

 

عوارض جانبي :

علائم خفيف گوارشي و عصبي که اهميت چنداني نداشته و با ادامه مصرف دارو برطرف مي شوند .

در صورت بروز يبوست ، علائم سنگ صفراوي ، پانکراتيت ، استئاتوره و زخم هاي گوارشي بررسي هاي دقيق طبي لازم است .

 

 

موارد احتياط :

در صورت اختلال کبدي و يا کليوي ، سوء جذب ، زخم پپتيک ، انسداد کامل يا آترزي مجاري صفراوي ، هموروئيد و يا فنيل کتونوري تجويز دارو بايد با احتياط صورت گيرد .

 

تداخلات دارويي :

در مورد داروهايي که آورده مي شود توصيه مي شود اين داروها با فاصله از مصرف کلستيرامين مصرف شوند . اين دارو ها شامل داروهاي ضد انعقاد ، گليکوزيدهاي قلبي به ويژه ديگوکسين ، ديورتيک هاي تيازيدي ، فنيل بوتازون ، پروپانولول  ، تتراسيکلين ، پني سيلين G خوراکي،  وانکومايسين خوراکي ، هورمون هاي تيروئيدي و اسيد فوليک مي باشد .

 

 

 

مقدار مصرف :

در هيپرليپيدمي ، خارش و اسهال : ابتدا 4 گرم يک تا دو بار در روز پيش از غذا که بر اساس نياز بيمار بين 8 تا 24 گرم در روز در دو تا شش دوز منقسم قابل تنظيم مي باشد .

( دوز واحد روزانه و دو دوز منقسم در طي روز اثر بخشي يکساني دارند اما مي توان دوزهاي بالاتر دارو را تا 6 بار در روز تجويز کرد که براي بيمار هم قابل قبول تر باشد .)

 

 

ملاحظات درماني :

در صورت بروز يا تشديد يبوست مي توان مقدار مصرف دارو را کم يا قطع کرد . تجويز داروي ملين يا مسهل و افزايش مايعات کمک گننده خواهد بود .

اگر پاسخ بيمار به درمان متناقض بوده و يا پاسخ درماني طي يک تا سه ماه از شروع مصرف دارو کافي نباشد بايد دارو را قطع کرد به جز در يک مورد و آن وجود ضايعات موسوم به xanthoma thuberosum  است که نيازمند ادامه درمان تا يک سال مي باشد .

 

مصرف در بارداري :

تا کنون مشکلي گزارش نشده است اما بايد مواظب تداخل دارو با جذب ويتامين ها و مواد غذايي بود .

 

مصرف در شيردهي :

مشکلي گزارش نشده است اما بايد مواظب تداخل دارو با جذب ويتامين ها و مواد غذايي بود .